ایجاد یک سیستم سفارشی می‌تواند وظیفه‌ای دشوار باشد، و بدون برنامه‌ریزی مناسب، یک پروژه ساده می‌تواند به یک سردرد بزرگ تبدیل شود. با کمک به تعدادی از مدارس برای طراحی و ساخت سیستم‌های سفارشی، در اینجا چهار چیزی که توصیه می‌کنم هنگام طراحی یا پذیرش یک سیستم مدیریت یادگیری در نظر بگیرید، آورده شده است.

۴ نکته طراحی سیستم مدیریت یادگیری برای یادگیری الکترونیکی بهتر

۱٫ تمرکز بر داده‌ها—برای معلمان و دانش‌آموزان

این روزها ما به داده‌ها وسواس داریم، و دلیل خوبی هم دارد: اگر بدانید چه چیزی را دنبال می‌کنید، به‌دست آوردن آن نسبتاً آسان است. در حالی که نمی‌توانید از قبل همه چیزهای مفید را شناسایی کنید، یک قدم به عقب بردارید و ارزیابی کنید که امیدوارید چه چیزی یاد بگیرید. فهرستی از اطلاعاتی که نیاز دارید و فهرستی از چیزهایی که دوست دارید داشته باشید، تهیه کنید. برای مثال، آیا نیاز دارید میانگین نمره آزمون دانش‌آموزان در درس تاریخ را بدانید؟ نرخ حضور در ماه دسامبر چطور؟

دانستن اینکه از قبل به دنبال چه هستید، به شما کمک می‌کند تعیین کنید چه اطلاعات خاصی باید از کاربران خود جمع‌آوری کنید.

۲٫ طراحی برای قابلیت استفاده—استفاده از آن را «لذت‌بخش» کنید

هنگامی که بدانید کاربران باید چه چیزی به شما بگویند، باید این کار را برای آن‌ها آسان کنید. هر جزء از LMS خود را با در نظر گرفتن قابلیت استفاده طراحی کنید. سلسله‌مراتبی از اقداماتی که نیاز دارید کاربران انجام دهند، از ضروری به غیرضروری رتبه‌بندی کنید و از دکمه‌های برجسته، لینک‌های واضح و متن تمیز برای هدایت افراد به آن‌ها استفاده کنید.

همچنین، از آنچه در دسترس است بهره ببرید. چیزهایی مثل ورودهای اجتماعی، پخش ویدئو، تقویم‌های اشتراکی، تابلوهای پیام و فرم‌ها همگی در وب رایج هستند و کاربران بلافاصله می‌دانند با آن‌ها چه کنند. از گوگل، فیس‌بوک، مایکروسافت ورد و دیگران الهام بگیرید تا تم‌های رایج رابط‌های وب را بیاموزید و آن‌ها را کپی کنید. کاربرانتان از شما تشکر خواهند کرد.

برای مرجع عالی در طراحی رابط‌های کاربرپسند، کتاب «نذار منو به فکر بندازی» نوشته استفن کروگ را توصیه می‌کنم.

۳٫ از همان ابتدا برای موبایل برنامه‌ریزی کنید

تا سال ۲۰۲۰، بیش از ۱۴ میلیارد دستگاه موبایل در سراسر جهان استفاده می‌شود، عددی که انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۳ به نزدیک ۱۷ میلیارد برسد.

علاوه بر این، بیش از نیمی از ترافیک وب از موبایل است—به این معنی که احتمال اینکه دانش‌آموزان، والدین، اساتید و کارکنان نیاز داشته باشند از LMS در دستگاه موبایل استفاده کنند، نسبتاً بالاست. برای بهینه‌سازی تجربه آن‌ها، رویکرد طراحی موبایل‌اول را اتخاذ کنید. به جای ساخت یک وب‌سایت کامل و استاندارد و سپس کاهش ویژگی‌ها یا کم کردن عملکرد برای نسخه موبایل، ابتدا فقط بر این تمرکز کنید که LMS شما در موبایل چگونه به نظر می‌رسد و کار می‌کند.

از خود بپرسید، وظایف اصلی‌ای که معلمان، دانش‌آموزان، والدین و مدیران باید انجام دهند چیست؟ چه اطلاعات و وظایفی باید همیشه در دسترس باشند؟ اطلاعات در صفحه‌نمایش‌های کوچک چگونه به نظر می‌رسند؟ چگونه با اطلاعات تعامل می‌کنید؟

همیشه افزودن پیچیدگی برای تجربه دسکتاپ آسان‌تر است، اما طراحی موبایل‌اول تجربه‌ای یکپارچه برای کاربران—هر کجا که باشند—تضمین می‌کند.

۴٫ برنامه درسی و آموزش را با نقاط قوت LMS خاص خود طراحی کنید

هر پلتفرم متفاوت است و هیچ رویکرد واحدی برای ایجاد LMS کامل نیست. برخی به‌عنوان نرم‌افزار ارزیابی خوب عمل می‌کنند در حالی که دیگران ویدئو را بهتر مدیریت می‌کنند. برخی بصری هستند در حالی که دیگران سریع بارگذاری می‌شوند، مبتنی بر متن هستند و از درس‌ها و بارگذاری صفحات مکرر برای هدایت دانش‌آموز در مواد استفاده می‌کنند.

هر رویکردی که دارید، آنچه دانش‌آموزان می‌آموزند و چگونه می‌آموزند را با همکاری نقاط قوت و توانایی‌های LMS طراحی کنید، به جای اینکه درس‌ها و واحدهای دیجیتال را طراحی کنید و سپس آن‌ها را به زور در آنچه LMS قادر به انجام آن است، جا دهید.

در حالی که گزینه‌های سفارشی‌سازی می‌توانند هیجان‌انگیز باشند، صرف زمان برای در نظر گرفتن این چهار چیز به شما کمک می‌کند سیستمی بسازید که نیازهایتان را برآورده کند تا بتوانید روی چیزی که مهم‌ترین است تمرکز کنید—ارائه آموزش عالی به دانش‌آموزان.

حتی وقتی مورد توجه قرار می‌گیرد، اغلب پر از لفاظی و احساسات است—در لحن‌هایی از اشتیاق بحث می‌شود (ما باید این کار را بکنیم—دانش‌آموزان شایسته آن هستند!) و کلیشه‌های خاکستری (ما هفته گذشته با یک کلاس در پرو زوم کردیم—اگر این جهانی نیست، نمی‌دانم چیست).

در محیط‌های آزمون‌های پرمخاطره که در بسیاری از مؤسسات یادگیری رسمی رایج است، تمرکز بر استانداردها و تسلط بر استانداردهاست. «جهانی‌سازی» یک ایده متکبرانه و «آسمانی» است که فقط هنگام تماشای یکی از ویدئوهای «تغییر رخ می‌دهد» در یوتیوب یا رویاپردازی در مسیر بازگشت از یک روز چالش‌برانگیز در کلاس به ذهن می‌آید، جایی که زمانی برای تأمل صادقانه—در تنهایی—درباره نوع آموزشی که معلمان فقط آرزوی ارائه آن به دانش‌آموزان را دارند، وجود دارد.

اکنون بیش از یک دهه از قرن بیست و یکم گذشته است و فشار عظیمی برای «جهانی‌سازی» آموزش وجود دارد. اینکه این دقیقاً به چه معناست، به طور جهانی توافق نشده است.

آیا جهانی‌سازی در یادگیری نقش دارد؟

برای آموزش، جهانی‌سازی نتیجه ماکروی طبیعی قرارگیری میکرو معنادار است.

جهانی‌سازی یک برنامه درسی به نظر اولیه آن چیزی نیست که به نظر می‌رسد. برای جهانی‌سازی، از کوچک—از خود—شروع کنید.

اکنون بیش از یک دهه از قرن بیست و یکم گذشته است و فشار عظیمی برای «جهانی‌سازی» آموزش وجود دارد. اینکه این دقیقاً به چه معناست، به طور جهانی توافق نشده است. در بازارهای بزرگ جهانی، دنیای تجارت دهه‌ها پیش جهانی شد، فراتر از بازارهای داخلی در جستجوی مخاطبان متنوع‌تر و سودهای قوی‌تر.

و در حالی که بازیگران اصلی در تجارت همچنان در بازارهایی که فرهنگ و عادات خریدشان با بازارهای داخلی متفاوت است، آزمایش می‌کنند و راه خود را پیدا می‌کنند، حوزه آموزش کندتر این مسیر را دنبال کرده است.

این امر وقتی عجیب‌تر می‌شود که رابطه بین آموزش و سیستم‌های اقتصادی را در نظر بگیریم. اگر یکی از اهداف آموزش آماده‌سازی یک «نیروی کار» باشد، هرچه سیستم آموزش با نیروی کار موازی‌تر باشد، ممکن است «اتلاف» کمتری وجود داشته باشد. در حالی که صنعتی‌سازی، تجاری‌سازی، دین و فناوری همگی از مرزهای سیاسی و جغرافیایی عبور می‌کنند، آموزش به شکلی ناجور عقب می‌ماند.

شگفت‌انگیزترین واقعیت اینجا ممکن است قدرت تکان‌دهنده تضاد باشد: ذینفعان آموزش در همه جا برای تغییر تلاش می‌کنند—حرکتی معنادار و پایدار در جهتی جدید—اما در کل آموزش، پیشرفت نسبتاً کمی در مقایسه با حوزه‌های مرتبط مانند علم، فناوری، سرگرمی و تجارت وجود دارد.

برای آموزش، جایی یک بند وجود دارد، که احتمالاً ریشه در احساسات و جدایی دارد. فرآیند یادگیری چنان از نظر فرهنگی از جوامعی که برای خدمت به آن‌ها طراحی شده جدا شده است که خانواده‌ها دیگر مطمئن نیستند آموزش باکیفیت چگونه به نظر می‌رسد، که منجر به اعتماد کورکورانه به یک سیستم آموزشی می‌شود که خود برای برنامه‌ریزی، سنجش و اصلاح یادگیری تلاش می‌کند، در حالی که خانواده‌ها کنار ایستاده‌اند و از نقش خود مطمئن نیستند.

تعریف یادگیری جهانی

جهانی‌سازی کمتر یک ابتکار واحد است تا نتیجه هزاران ابتکار، که بسیاری از آن‌ها در حال حاضر توسعه‌نیافته هستند. هنگام تعریف یک «برنامه درسی جهانی»، یکی از مسائلی که باید با آن مواجه شد، مسئله دیدگاه است: آیا همه ما تعریف یکسانی از «جهانی» داریم، و آیا کلمه «برنامه درسی» را روی یک زمینه مشترک درک می‌کنیم؟

به طور خلاصه، بیایید توافق کنیم که در این زمینه، «جهانی» کلمه‌ای است که هر چیزی را که واقعاً در سطح جهانی در آگاهی، وابستگی متقابل و کاربرد آن است، توصیف می‌کند. بلافاصله، مقیاس چنین تلاشی باید در بهترین حالت ترسناک و در بدترین حالت غیرممکن با هر درجه‌ای از صمیمیت به نظر برسد. فراتر از آنچه زمین‌شناختی و جوی است، چیزهای کمی می‌توانند واقعاً تمامیت خود را در حالی که «جهانی» هستند حفظ کنند. جهانی به معنای مقیاسی است که نه تنها جاه‌طلبانه و جامع، بلکه به تعریف فراگیر است. چیزها نمی‌توانند «تا حدی جهانی» باشند، همان‌طور که چراغ‌ها نمی‌توانند تا حدی روشن شوند.

پس اگر «جهانی» کاملاً وابسته به هم و فراگیر است، برنامه درسی چه می‌شود؟ برای این مقاله، می‌گوییم که یک برنامه درسی مجموعه‌ای عمداً طراحی‌شده از محتوای یادگیری و تجربیات است. ممکن است کم و بیش برنامه‌ریزی‌شده و نوشته‌شده باشد، از یک نقشه برنامه درسی به واحد‌ها، درس‌ها و فعالیت‌ها به عقب طراحی شده باشد، یا بسیار بازتر به عنوان «مسیرهای یادگیری»، که هر کدام یک سبک متفاوت از برنامه درسی هستند. برای روشن شدن، استانداردهای یادگیری مانند Common Core برنامه درسی نیستند، بلکه موادی هستند که می‌توانید با آن‌ها برنامه درسی خود را بسازید.

پس یک «برنامه درسی جهانی» چه چیزی را مستلزم و دلالت می‌کند؟ و چگونه از اینجا به آنجا می‌رسیم؟

اصطلاح «جهانی» به سمت معانی تجاری، بازاریابی و فناوری گرایش دارد، که همیشه خطرناک است. جاه‌طلبی رهبران تجاری، مخترعان فناوری و دانشمندان به طور یکسان کمتر به عملی احترام می‌گذارد تا به ممکن. در حالی که این در تئوری هیجان‌انگیز است، اما غروری را به رخ می‌کشد که باید هشداری برای حوزه‌هایی باشد که بیش از پول یا سهامداران چیزی برای از دست دادن دارند.

با شخصی‌سازی بیشتر، دسترسی بیشتر و اتصال بیشتر، باید نسلی از خوانندگان نزدیک ایجاد کنیم که نتوانند سیر شوند. پس اگر این اتفاق نمی‌افتد، سؤالم این است که چرا؟ قطعات موجود هستند.

فناوری خواندن را بهتر می‌کند. دقیقاً چگونه.

۱. خوانندگان اجتماعی، خوانندگان متصل هستند

از طریق برنامه‌هایی با اجزای اجتماعی، خوانندگان می‌توانند از طریق متون به هم متصل شوند. گروه‌های خواندن، مسابقات خواندن، دلایل خواندن، پیشنهادات کتاب، ایجاد اعتبار اجتماعی برای فرآیند خواندن و غیره وقتی خواندن، حداقل در سطحی، عملی اجتماعی باشد، ممکن است.

خیر، همیشه نیازی به «متصل بودن» نداریم. این یک موقعیت یا/یا نیست. می‌توانیم با کتابمان تنها باشیم و سپس واکنشمان به کتاب را اجتماعی کنیم. می‌توانیم ایده‌ای برای یک کتاب بگیریم و سپس تنها بخوانیم، سپس دوباره بعد از آن اجتماعی کنیم. می‌توانیم یک ایده را «اجتماعی» کنیم و دانش پیش‌زمینه‌ای برای یک فصل خاص در یک کتاب به دست آوریم، سپس تنها بخوانیم و بعد از آن اصلاً «اجتماعی» نکنیم. نکته این است که ما می‌توانیم انتخاب کنیم با چه کسی اجتماعی کنیم یا نکنیم، کی و چگونه.

ما این انتخاب را داریم.

۲. الگوریتم‌های یادگیری تطبیقی می‌توانند به شخصی‌سازی منجر شوند

با الگوریتم‌های یادگیری تطبیقی، خوانندگان می‌توانند سرعت، تنوع، پیچیدگی و فرم مواد خواندنی خود را به صورت آنی شخصی‌سازی کنند.

۳. دسترسی و انتخاب بیشتر

از طریق ویترین‌های دیجیتال، کتاب‌های الکترونیکی رایگان، فیدهای RSS، مجلات اجتماعی و غیره، هرگز زمانی نبوده که دانش‌آموزان محتوای بیشتری در دسترس داشته باشند. این کتاب را با یک خواننده الکترونیکی مانند کیندل یا آی‌بوکز دوست دارید؟ اینجا ۲۵ مورد مشابه آن است.

همچنین، اینجا ۱۰ نویسنده دیگر هستند که کسانی که این کتاب را دوست داشتند، آن‌ها را نیز دوست داشتند.

و اینجا ۷۵۰ نقد است که می‌توانید آن‌ها را بررسی کنید تا حس کنید دیگران چه فکر می‌کنند. و لطفاً، یک نمونه رایگان از هر کتابی که دوست دارید دانلود کنید.

و انتشار هرگز آسان‌تر از این نبوده، بنابراین در حالی که این به این معناست که آشغال بیشتری وجود دارد، تنوع بیشتری هم وجود دارد. داستان‌های هواداری منفجر شده‌اند. اگر چیزی که دوست دارید پیدا نمی‌کنید، تلاش نمی‌کنید.

۴. فناوری می‌تواند حواس را پرت کند، فناوری می‌تواند متمرکز کند

فناوری به خوانندگان اجازه می‌دهد متون را حاشیه‌نویسی کنند و یادداشت‌ها را به اشتراک بگذارند، که این تعاملی فیزیکی و «اجتماعی» است. همچنین برنامه‌هایی وجود دارند—مثلاً برنامه‌های نویز سفید—که می‌توانند حواس‌پرتی‌های کلاس را مسدود کنند و غیره. قبل از اینکه فناوری را به خاطر «پرت کردن حواس» دانش‌آموزان سرزنش کنید، مطمئن شوید که با خودتان صادق هستید که آن‌ها بدون فناوری چقدر متمرکز بودند.

۵. فناوری یادگیری را آسان‌تر می‌کند

بیایید خواندن را به سه دسته جداگانه تقسیم کنیم: قبل از خواندن، حین خواندن و بعد از خواندن.

در هر یک از این زمان‌ها، خوانندگان نیازهای متفاوتی دارند.

قبل از خواندن: یک خواننده جوان که داستانی در یک فرهنگ متفاوت را شروع می‌کند، ممکن است از تماشای یک ویدئوی یوتیوب درباره آن فرهنگ یا خواندن یک مرور کلی سریع در ویکی‌پدیا درباره آن سود ببرد.

حین خواندن: یک دانش‌آموز دبیرستانی که شعری را می‌خواند ممکن است بخواهد اشارات ادبی در آن شعر را در گوگل جستجو کند تا بهتر بفهمد چه چیزی را می‌خواند.

بعد از خواندن: یک دانشجوی دکتری ممکن است بخواهد مطالعات قبلی نویسندگان آن مطالعه را بررسی کند تا ادعایی که مطرح شده را ارزیابی کند—یا به دنبال داده‌ای دیگر در مطالعه برای یادگیری بیشتر برود.

نکته این است که فناوری (اگر به خوبی استفاده شود) «معناسازی» را بهبود می‌بخشد. خیر، این کاملاً ضروری نیست، همان‌طور که من نیازی به رانندگی با ماشین برای رفتن به هنری کانتی، کنتاکی ندارم. می‌توانم پیاده بروم اگر بخواهم—و پیاده‌روی مزایایی دارد. ماشین‌ها «برتر» نیستند. اما به لطف آن فناوری، من این فرصت را دارم.

۶. تحلیل‌ها می‌توانند مکانیک‌های خواندن را شخصی‌سازی کنند

تحلیل‌ها می‌توانند برای تمرین خواندن تحلیل شوند—زمان صرف‌شده برای خواندن، تعداد دفعاتی که خوانندگان روی کلمات خاصی کلیک کرده‌اند و غیره. می‌دانم این مبهم است. من متخصص خواندن یا توسعه‌دهنده برنامه نیستم. نکته این است که داده‌ها می‌توانند برای نگه داشتن همه خوانندگان در «نقطه شیرین سواد»شان استفاده شوند، از خوانندگان ضعیف حمایت کنند، خوانندگان پیشرفته را به چالش بکشند و به خوانندگان در سطح کلاس انتخاب بدهند.

۷. سطوح متون می‌توانند به صورت آنی تنظیم شوند

داده‌های شماره ۶ را بگیرید و یک ترکیب قدرتمند خواهید داشت. این به معنای ساختار جمله، نحو، واژگان و غیره کمتر یا پیچیده‌تر است. پلتفرم‌هایی مانند اپیک ریدر و نیوز-او-ماتیک تطبیق یک خواننده با سطح متن را آسان‌تر می‌کنند، همان‌طور که برنامه‌ها و نرم‌افزارهای دسکتاپ متعددی این کار را می‌کنند.

و با استفاده از برنامه‌های خواننده الکترونیکی، دانش‌آموزان می‌توانند روی یک کلمه ضربه بزنند و تعریف آن را فوراً دریافت کنند. نه اینکه حتماً این کار را بکنند—خواندن نزدیک همچنان مسئله‌ای از اراده است. اما می‌توانند.

۸. سرعت خواندن بیشتر «قابل مشاهده» است

با برنامه‌هایی که تمرین کلمات دیداری را ممکن می‌کنند، برنامه‌هایی که صراحتاً برای افزایش سرعت خواندن طراحی شده‌اند و برنامه‌هایی که زمان صرف‌شده برای خواندن، کلمات خوانده‌شده در دقیقه و غیره را اندازه‌گیری می‌کنند، بیش از پیش سرعت خواندن قابل مشاهده است و سرعت‌های بالاتر خواندن معمولاً به افزایش درک مطلب منجر می‌شود.

آموزش یکی از بخش‌هایی است که به شدت تحت تأثیر قرنطینه کووید-۱۹ قرار گرفته است، با اقدامات فاصله‌گذاری اجتماعی که به این معناست که مدارس ممکن است برای آینده‌ای قابل پیش‌بینی بسته بمانند.

با این حال، به لطف فناوری، معلمان همچنان قادر به ادامه تدریس هستند و دانش‌آموزان عقب نمی‌مانند. و در حالی که این خبر خوبی است، بسیاری از معلمان با چالش‌های جدیدی به دلیل این تغییر به یادگیری از راه دور مواجه هستند و برای برخی، عادت کردن به آن زمان می‌برد.

محیط یادگیری مشارکتی بدون توجه به مکان

بدون همکاری مؤثر بین یادگیرندگان و معلمان، دانش‌آموزان اغلب به دلیل فقدان حس اجتماع و یادگیری مشترک، انگیزه خود را از دست می‌دهند. به همین دلیل استفاده از اشکال مختلف تعامل آنلاین، از پیام‌های متنی و کنفرانس ویدئویی گرفته تا پروژه‌های تعاملی مشارکتی و جدیدترین پلتفرم‌های آنلاین، برای حمایت از دانش‌آموزان و حفظ تعامل آن‌ها حیاتی است.

تشویق به مشارکت فعال

آموزش از راه دور به یادگیرندگان انعطاف‌پذیری‌ای می‌دهد که در محیط کلاس سنتی پیدا نمی‌شود. به جای اینکه همه دانش‌آموزان همزمان مشارکت کنند، معلمان می‌توانند درس‌های گروهی یا فردی جداگانه‌ای برنامه‌ریزی کنند، محتوای شخصی‌سازی‌شده ارائه دهند و همیشه در تماس باشند.

جری بلومنگارتن، یک معلم متصل با بیش از ۳۰ سال تجربه، پیشنهاد می‌کند، «برای موفقیت در یادگیری از راه دور، باید آموزش‌هایی در مورد استفاده از ابزارهای فناوری که استفاده خواهید کرد، برای مربیان و دانش‌آموزان خود آماده کنید. این باید به صورت گام به گام و ساده انجام شود تا از هرگونه سردرگمی و اشتباه جلوگیری شود. یک شماره تماس ارائه دهید که بتوان از طریق آن با شما تماس گرفت تا به سؤالات پاسخ دهید و کمک بیشتری به دانش‌آموزان خود ارائه دهید.»

جذب دانش‌آموزان به روش‌های جدید

یادگیری از راه دور آنلاین به شما امکان می‌دهد از مواد یادگیری استاتیک به محتوای رسانه‌ای تعاملی و پویاتر حرکت کنید. یکی دیگر از مزایای فناوری در یادگیری این است که دانش‌آموزان اغلب وقتی نه تنها به معلم گوش می‌دهند و کتاب‌های درسی را می‌خوانند، بلکه در فعالیت‌های تحصیلی جذاب مشارکت می‌کنند، سریع‌تر یاد می‌گیرند. به همین دلیل ایده خوبی است که یادگیری را با استفاده از آزمون‌های کوتاه، تمرین‌هایی با عناصر بازی‌سازی، برنامه‌های تعاملی و غیره تشویق کنید.

تشخیص آسان‌تر سرقت ادبی

فناوری دوست شماست وقتی صحبت از صداقت تحصیلی می‌شود و بهترین راه برای بررسی مؤثر آثار برای سرقت ادبی است. ابزارهای تشخیص شباهت متنی مانند Unicheck متون دانش‌آموزان را به طور کامل برای سرقت ادبی اسکن می‌کنند و به معلمان کمک می‌کنند ببینند کجا دانش‌آموزان بیش از حد به منابع دیگر وابسته بوده‌اند. دلایل زیادی وجود دارد که چرا دانش‌آموزان تقلب می‌کنند، اما وظیفه معلم است که به آن‌ها بیاموزد این کار نه در مدرسه و نه در زندگی کمکی به آن‌ها نخواهد کرد.

اتوماسیون ارزیابی و نمره‌دهی

می‌توانید از آزمون‌های تعاملی و کوئیزهای چندگزینه‌ای برای بررسی سریع و آسان دانش دانش‌آموزان استفاده کنید. از ابزارهای نمره‌دهی آنلاین برای سازماندهی دفتر نمرات خود استفاده کنید، نمرات کلی هر دانش‌آموز را ببینید و به آن‌ها امکان دهید موفقیت خود را دنبال کنند.

تغییر نقش‌ها برای دانش‌آموز و معلم

با دسترسی آسان به اطلاعات در اینترنت، نقش معلم به عنوان متخصص موضوع کمتر حیاتی می‌شود. توانایی هدایت دانش‌آموزان از میان این حجم از اطلاعات است که در آموزش مدرن واقعاً اهمیت دارد.

در عین حال، یافتن مؤثرترین راه‌های یادگیری از منابع مختلف همراه با دانش‌آموزان، معلمان را به هم‌یادگیرندگان تبدیل می‌کند تا تنها منبع دانش. و این دقیقاً رفتاری است که می‌تواند دانش‌آموزان را الهام بخشد و آن‌ها را تشویق کند تا فراتر از برنامه درسی مطالعه کنند. ممکن است به نظر بیاید که معلمان کنترل را از دست می‌دهند، اما در واقع، این رویکردهای جدید اعتماد و احترام واقعی را در کلاس ایجاد می‌کنند.

پذیرش فناوری‌های آموزشی پیشرو

فناوری اطلاعات در آموزش مجموعه‌ای گسترده از روش‌های جدید را برای معلمان فراهم می‌کند. برنامه‌های آموزشی موبایلی، پلتفرم‌های مشارکتی، تحلیل‌های یادگیری و بسیاری از ابزارها و رویکردهای نوآورانه دیگر، فرآیند یادگیری را برای دانش‌آموز و معلم بسیار جذاب‌تر می‌کنند.

دسترسی به آخرین اطلاعات

به‌روزرسانی کتاب‌های درسی و سایر مواد چاپی زمان زیادی می‌برد، بنابراین آن‌ها اغلب دانش منسوخ‌شده‌ای دارند، به‌ویژه وقتی صحبت از علوم مدرن یا تاریخ معاصر می‌شود. اما اطلاعات آنلاین پویا و همیشه به‌روز هستند. در اینترنت، اطلاعات جدید به سرعت منتشر می‌شوند و می‌توانند بلافاصله در فرآیند یادگیری ادغام شوند، که این یکی از قدرتمندترین مزایای فناوری در یادگیری است.

با انفجار منابع اطلاعاتی و ابزارهای یادگیری در اینترنت، معلمان می‌توانند تسهیل‌کننده اطلاعات باشند با تأکید بیشتر بر توضیح و تفکر انتقادی به جای منبع توزیع اطلاعات. سیستم‌های یادگیری رسمی در برخی موارد کندتر این مدل را پذیرفته‌اند، به درستی نگران دقت مواد و ثبات هستند؛ اما با افزایش روزافزون تعداد افرادی که به اطلاعات در محیط‌های یادگیری دسترسی دارند، ضرورت پذیرش تغییرات فناوری توسط این سیستم‌های رسمی بسیار روشن است.

جایی که زمانی یک فصل خشک درباره جنبش رنسانس باعث از دست رفتن علاقه دانش‌آموزان و فراموشی درس می‌شد، اکنون فناوری واقعیت افزوده به دانش‌آموزان امکان می‌دهد تجربه‌ای غوطه‌ور در عصر رنسانس داشته باشند. برای نسل کنونی «بومیان دیجیتال» که حتی پیش از یادگیری صحبت کردن از تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند استفاده می‌کنند، یادگیری اجتماعی نه یک گزینه بلکه یک سبک زندگی ذاتی است. چالش این است که چگونه دانش معلم، مهارت‌ها و اثربخشی او در توضیح را در گستره تقریباً بی‌نهایت دانشی که دانش‌آموزان از طریق پست‌های فیس‌بوک، لینک‌های توییتر، ویدئوهای یوتیوب، موضوعات کورا یا هر تعداد از منابع آنلاین در حال ظهور و رو به رشد به دست می‌آورند، نهادینه کنیم.

از این زاویه، این چالش در واقع فرصتی است برای ادغام فراگیری و ظرفیت عمیق اطلاعات موجود در این پلتفرم‌ها با الهام و تعهد معلمان به دانش‌آموزانی که دائماً در حال بهبود و اختصاص به یادگیری پیشرفته هستند. یادگیری اجتماعی در حال اثبات است که نه تنها یک سیستم جایگزین، بلکه هنجار و ابزاری رو به رشد است که آموزش فردا را شکل خواهد داد.

آیا سیستم مدیریت یادگیری شما («LMS») برای یادگیری اجتماعی مناسب است؟

به دلیل نقاط دسترسی متعدد به اطلاعات، دانش‌آموزان کمتر به راهنمایی برای یافتن یک قطعه دانش خاص نیاز دارند. آنچه دانش‌آموزان نیاز دارند، یک محیط امن و ساختاریافته است که در آن بتوانند از منابع دلخواه خود (از جمله متن، صوت و/یا ویدئو) برای بحث، ارتباط و همکاری استفاده کنند. یادگیری می‌تواند جذاب‌تر و تعاملی‌تر باشد. در حالی که پلتفرم‌های یادگیری از مدت‌ها پیش جزء جدایی‌ناپذیر آموزش در مدارس و دانشگاه‌ها بوده‌اند، در برخی موارد ابزارها و سیستم‌های موجود با سرعت تغییرات فناوری و نوآوری همگام نبوده‌اند تا تجربه یادگیری واقعاً مشارکتی را ارائه دهند. در بسیاری از موارد، سیستم‌های مدیریت یادگیری (LMS) یا به خودکارسازی یادگیری رسمی محدود شده‌اند یا تنها چند ابزار رسانه اجتماعی را برای تکمیل مدل ارائه خود اضافه کرده‌اند.

یک LMS اساساً چارچوبی است که دانش‌آموزان و معلمان می‌توانند یادگیری خود را در یک سیستم یکپارچه ادغام کنند. به دلیل تنوع مواد منبع، معلمان و دانش‌آموزان به یک پلتفرم امن نیاز دارند که به آن‌ها امکان کار بر روی اسناد مشترک، یادداشت‌برداری و تبادل یادداشت‌ها، شروع چت‌های زنده و تماس‌های کنفرانسی، یا آغاز یک موضوع بحث با دیگر دانش‌آموزان را بدهد. تمایزات از رویکرد سنتی شامل انعطاف‌پذیری، دسترسی، گستره و مقیاسی است که به دانش‌آموزان و مربیان آزادی می‌دهد تا مواد را به روش خود کاوش و بررسی کنند. با حجم عظیم محتوای موجود، همراه با تنوع گزینه‌های ارائه پلتفرم، اهمیت یک سیستم ساختاریافته برای ارائه یکپارچگی بدون درز، مزیتی در دانش فراهم می‌کند.

این محیط امن و رمزگذاری‌شده از هرگونه احتمال نشت محتوا یا نقض کپی‌رایت جلوگیری می‌کند. علاوه بر این، از منظر یادگیری، مزایای آن برای دانش‌آموزان و معلم شامل دسترسی چند دستگاهی، یادگیری از راه دور، سیالیت در آزمایش و ارزیابی، و پیشرفت در درک است که به پیشنهادات سطح بالاتر منجر می‌شود.

فناوری روز به روز در معادله کار/زندگی بیشتر جا می‌افتد، اکنون معلمان و یادگیرندگان به یک پلتفرم هوشمند نیاز دارند، متناسب با فناوری هوشمند، که هر تعامل را همراه با زمینه موضوع، بخش، یادداشت‌ها و سایر مواد مرجع همراه با مهر تاریخ و زمان ذخیره می‌کند، و یک آرشیو محتوای قوی ایجاد می‌کند که در هر زمان قابل دسترسی است.

ابزارهایی مانند اسکایپ، گوگل درایو، وان‌نوت، وان‌درایو، زوم و غیره برخی از پرکاربردترین کانال‌ها برای به اشتراک گذاشتن محتوا، ارتباط و همکاری هستند. ادغام این فناوری‌های ابری با سیستم‌های مدیریت یادگیری برای ایجاد یک پلتفرم آموزش دیجیتال واقعاً اجتماعی، تعاملی و ارزش‌محور حیاتی است. برای دانش‌آموزان و معلمانی که به چندین ابزار برای به اشتراک گذاشتن و دسترسی به اشکال مختلف محتوا یا کانال‌های مختلف وابسته هستند، دشواری‌ها و پیچیدگی‌هایی به وجود می‌آید که می‌تواند فرآیند یادگیری را سنگین کند. یک رابط یکپارچه که همه فعالیت‌ها را هدایت می‌کند، برای یکپارچه کردن یادگیری اجتماعی در آموزش دیجیتال بسیار برتر است.

بازی‌سازی محتوا یکی دیگر از جنبه‌های حیاتی یادگیری اجتماعی است. به عنوان معلم، مهم است که یک LMS داشته باشید (در اینجا چند نکته طراحی LMS) که فراتر از تابلوهای امتیازات استاندارد، سیستم امتیاز یا سطح باشد. بازی‌های عددی، پازل‌های کلامی و حتی مسابقات بین‌تیمی پس از پایان هر فصل یا بخش می‌تواند واقعاً جریان را به راه بیندازد و منجر به مشارکت بیشتر یادگیرندگان، کار گروهی و تعامل بیشتر شود.

دانش‌آموزان امروز نیروی کار فردا هستند. محل‌های کار آینده همه در مورد استفاده از ابزارهای مدرن ارتباط و همکاری برای کار در تیم‌های مجازی پراکنده در مکان‌های مختلف است. بنابراین، یادگیری اجتماعی در سنین پایین اکنون برای ایجاد یک نیروی کار ماهر آماده برای آینده که در یادگیری خودسازمان‌یافته، به اشتراک گذاشتن دانش و کار یکپارچه با تیم‌ها مهارت دارد، ضروری است.